Anne-Marie Krap, tekstschrijver en adviseur

KLANTREACTIE

Het is net of ik mijzelf hoor praten. Precies de toon die bij mij past. Eerlijk, ik word hier warm van.

MIJN BUITENPLAATS MAKELAARDIJ

Beke Hendriksma

KLANTREACTIE

"Anne-Marie schreef
de teksten voor mijn website. Zij verstaat
de bijzondere kunst om de woorden te vinden voor  wat er al zo lang op het puntje van mijn tong lag."
 

OPVALLEND JEZELF
Diny van den Bout

KLANTREACTIE

"Anne-Marie durft kritisch door te vragen en vertaalt de antwoorden in treffende teksten." 
 

DE WINTER
ORGANISATIEADVIES
FAIRBRAND
Klaas de Winter
 

KLANTREACTIE

"Ik heb Anne-Marie leren kennen als een enthousiaste, kundige en creatieve commu-nicatieadviseur. Ze denkt mee en komt afspraken goed na,
wat ik een prettige eigenschap vind."

 

SYNTENS INNOVATIECENTRUM
Marcèle van Kerkvoorde

KLANTREACTIE

"Anne-Marie weet in heldere, gewone dagelijkse spreek-
taal in al onze communicatie steeds uiteen te zetten wat de essentie van de boodschap is. Telkens weer een voorrecht en een genoegen om dat te ervaren."

 

MHIVN FOUNDATION

Peter de Vries, voorzitter

  • slide 1
  • slide 3
  • slide 3
  • slide 4
  • slide 5
false
10
10
fade
8
1

BOBBLUM

Ik leg het even uit

Bobblum is mijn combinatie van de woorden Blog OBservatie BLog coLUMn.  Zo voel ik meer vrijheid om te schrijven wat ik wil. Niet per sé met een keiharde mening, of iets verstandigs over mijn vak, maar over van alles wat ik zoal om me heen tegenkom.

 

Deze zomer is zijn daar de verhalen bijgekomen over mijn reis met de
Trans Mongolië Express. Je vindt ze, samen met veel foto’s, ook op mijn reisblog.

 

Items per pagina | Sorteren op: Datum | Titel
  • Help, ik mis de mokka-melk!

    Waarschuwing: dit stukje gaat niet over tropische stormen, de kabinetsformatie of ellende in de zorg.

     

    Het gaat over klein leed. Chocoladeleed.  

     

    Mokka-melk is dus chocola. En...
    Lees verder

  • Transparant

    Bob ging het regelen. Ik zakte weg in een zacht rood bankje en mocht een half uur wachten. Met Qmusic op de achtergrond, een koffieautomaat in de buurt en de leesmap. Ik mocht ook met de Lego spelen.

     

    Voordat...
    Lees verder

  • Vanmiddag was het weer zover

    Van het eerste tuinuur van het jaar beleef ik iedere keer opnieuw enorm veel plezier. Ik kan zo gauw niets anders bedenken wat me zo’n prettig productief gevoel geeft. Rewarding is het woord dat daar voor mij perfect...
    Lees verder

  • Het eind was duidelijk

    Fruitkwekerij Krap. Al generaties lang een familiebedrijf. Wanneer het precies begon weten we niet, maar op basis van koopaktes kozen we voor 1810. Het eind was wel duidelijk. Dat was in 2012. Kwestie van huur opzeggen en bomen...
    Lees verder

  • Los in Beijing

    Op stap in Beijing met gids Tim en zonder gids Tim werd een mooie mix. Zonder hem hadden we vast niet gehoord over het enorme Parlementsgebouw dat in 1958 werd gebouwd in tien maanden, ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van de...
    Lees verder

  • Temple of Heavy

    Voor iemand die zo gegrepen is door de geschiedenis van zijn land en zich zo heeft toegelegd op het rondleiden van toeristen, vonden we het vreemd dat gids Tim consequent sprak over de ‘Temple of Heavy’. Wij meenden...
    Lees verder

  • Jack en Tim

    ‘This stairs is nine steps. Why.’ Het bleef even stil. Verwachtingsvol keek Tim ons aan. Wij hadden geen vraagteken gehoord. Eerder een dubbele punt, maar blijkbaar verwachtte hij wel een antwoord. Of toch niet? We moesten...
    Lees verder

  • Veel meer meest

    Groot, groter, grootst had ik ook kunnen zeggen. Of mooi, mooier, mooist. Druk, drukker, drukst. Nat, natter, natst. Enzovoort. Op onze excursiedag in de omgeving van Datong in Noord-China was het allemaal van toepassing. We startten...
    Lees verder

  • Met de neus tegen het raam

    De laatste overnachting van de trektocht brachten we door in het nationale park waar de Przewalskipaarden leven. Een excursie stond gepland om 19.00 uur, maar aan het eind van de middag  kwam Enhee langs de gers rennen om ons te...
    Lees verder

  • Een bijzonder bijzondere verjaardag

    Tijdens de trektocht sliepen we iedere nacht in een ger. In het midden stond meestal een kachel en toen we een paar nachten bij een nomadenfamilie verbleven, kwam de gastheer ’s avonds en ’s ochtends die kachel voor ons...
    Lees verder

  • Negen kleine reizigers in een heel groot land

    Op mijn kaart die Mongolië én China besloeg, was onze 8-daagse trektocht vanuit Ulanbataar maar een paar vingers breed. De schaal was zelfs te klein om alle plaatsen terug te vinden die we tijdens de tocht aandeden. Bizar....
    Lees verder

  • Denkend aan Mongolië ...

    In een vorig verhaal vertelde ik wat er allemaal is te zien onderweg en daarbij ging het nog niet eens over het landschap. Terwijl dat dé reden was om niet de trein naar Vladivostok te blijven zitten, maar bij Ulan Ude rechtsaf...
    Lees verder

  • Intermezzo

    Tijdens de reis ben ik op een gegeven moment gestopt met schrijven. Het werd te intensief, ook in combinatie met weinig/slecht internet. Ik werd daar errug chagrijnig van en het nam vreselijk veel tijd. Ik dacht, zodra ik thuis ben...
    Lees verder

  • Langs de weg

    Mongolië is 37 keer zo groot als Nederland en heeft ongeveer 3 miljoen inwoners, waarvan de helft in Ulan Bataar woont. Er loopt een weg van oost naar west door het hele land en inmiddels zijn alle provincies, behalve de vier...
    Lees verder

  • Black box

    Natuurlijk zijn er ergere dingen. In allerlei opzichten. Absoluut. Maar vervelend was het wel. Eerst hadden we het nog niet zo in de gaten. We merkten er al wel íets van, tijdens het lopen, lezen en rondhangen in de ger....
    Lees verder

  • Even radiostilte

    Na twee dagen Ulan Bataar kunnen we constateren dat we in een wereld van  tegenstellingen terecht zijn gekomen. Maar daarover later meer, want morgen gaan we een trektocht maken van acht dagen en hebben we geen internet. We zijn...
    Lees verder

  • Op naar het volgende nieuwe land

    In Irkutsk stappen we weer op de trein. Dit keer voor een traject van zo'n 24 uur en iets meer dan 1.100 km. In dat etmaal zit veel wachttijd vanwege de grensovergang met Mongolië. We zijn gewaarschuwd voor beambten met grote...
    Lees verder

  • Fris windje - deel II

    Listvyanka is ook het startpunt van de Baikal Trail, een langeafstandswandelroute (in wording) rond het meer. Jaarlijks komen er meer toeristen naar het dorpje. Dit jaar 30.000 en dat is 10.000 meer dan vorig jaar. De groei van...
    Lees verder

  • Fris windje en tropische hitte

    Zaterdag kwam er een eind aan het eerste treintraject van Moskou naar Irkutsk. Vier dagen en nachten in de trein. Van te voren was ik erg benieuwd naar alles en ook hoe die vier dagen 'niks' zouden bevallen. Nou, ik kan jullie...
    Lees verder

  • De man die bij zijn eigen raam wilde staan

    Al snel na het instappen in Moskou merk je dat er veel ervaren langeafstandtreinreizigers zijn. Hennie hoort daar natuurlijk ook bij, maar ook weer niet helemaal, want de echte diehards zijn toch de Russen zelf. Die halen heet water...
    Lees verder

  • De man die een plant onder de bank bewaarde

    We zijn in Omsk! De stad die dankzij drs. P's onvergetelijke Dodenrit altijd onbereikbaar ver leek ('De doodskreet van Natasja snijdt ons pijnlijk door de ziel'), trekt nu aan ons voorbij. 2676 km, 46 uur en 3 tijdzones...
    Lees verder

  • Moskou

    Buitenste ring 120 km, erbinnen wonen 16 miljoen mensen. Rode Plein, Kremlin, Basiliuskathedraal, metro, vrouwelijk geklede vrouwen, bloemen en foto's op de brug waar Boris Nemtsov vorig jaar werd doodgeschoten. Waar de...
    Lees verder

  • De man die de tijd uitveegde

    Tijd wordt 'een dingetje' tijdens deze reis. Maar misschien ook niet. Bijzonder is wel dat in de trein gedurende het hele traject in Rusland en Siberië (ca. 6.000 km), alle klokken Moskoutijd aanhouden. Ook al reizen we...
    Lees verder

  • Haakje aan de deur

    Het minideurtje deed Alice-in-Wonderland-achtig aan. Het bevond zich tussen de dames- en de herentoiletten en het was vast een kinder-wc. Ik heb het niet gecheckt. Leuk idee. Achter de grotemensendeuren was ook alles prima in orde....
    Lees verder

  • And so the adventure begins

    Ik dacht dat die zin afkomstig was uit Lord of the Rings, maar dat kan ik niet terugvinden. Ik zie het Reisgenootschap voor me, klaar voor vertrek. Klaar voor het avontuur. Niet dat ik de Trans Mongolië Express wil vergelijken...
    Lees verder

  • Elektronicastress

    Net gekocht: Lonely Planet Trans Siberian Railway. Als e-book. Waarmee de beslissing: ‘tablet wel of niet mee’, ook meteen is genomen. Wel mee dus. Want op de e-reader komen al die kleurenfoto’s en kaarten niet tot...
    Lees verder

  • Begint eer ge bezint

    Huh? Hoort het niet andersom? Nee, niet altijd. Soms moet je jezelf even bij de lurven pakken om dingen in gang te zetten. Niet te lang nadenken, gewoon doen. En voordat ik het wist, hadden we geboekt voor de Trans Mongolië...
    Lees verder

  • Verwarrende vrijheid

    De ganzen hadden een akkoord bereikt. Dacht ik. De lelijke wrattige (sorry ganzen, maar ik kan er niks anders van maken) zaten nu aan de oostkant van het water. De gewone betrokken het grasveld aan de westzijde. Dat leek zich...
    Lees verder

  • Een beetje chaos

    Tafel 1

    Elf suikerklontjes liggen bij haar kopje. Hoeveel erin zitten? Geen idee. Af en toe wisselt ze een paar woorden met de man tegenover haar, net als zij aardig boven de 80. Zijn linkeroor zit in het verband.

    ...
    Lees verder
  • Losgelaten

    Na ‘U neemt daar plaats’, was nauwelijks een vraagteken te horen. Dus ging ik gedwee zitten in de comfortabel uitziende stoel die me werd gewezen. Weliswaar anders van kleur en model dan die in de wachtkamer, maar met...
    Lees verder

  • Ik doe ook weer níks

    Dacht ik toen ik hyper van de energie met mijn lege kopje de trap af huppelde voor een refill. En tegelijkertijd realiseerde ik me dát ik dat dacht terwijl ik hyper van de energie met mijn lege … Inzichtmoment. Ik had...
    Lees verder

  • Mijn hand weet mijn pincode

    Mijn lijf weet dat het de koude kraan van de wastafel in de badkamer heeeeeel stevig dicht moet draaien omdat die anders blijft druppelen. Er is iets versleten in die kraan. Maar wij weten niet hoe we dat op moeten lossen en we hebben...
    Lees verder

  • Dubbele weerstand

    Klebéng! Opeens was ik weer 9 jaar en stond ik ’s avonds als afsluiting van de maaltijd samen met mijn broertjes in een rijtje bij de tafel. Bij mijn vader. Die de fles levertraan beheerde.

     

    ...
    Lees verder
  • Koffiedans

    In het pand waar ik mijn werkruimte heb, staan koffiemachines op de eerste verdieping en op de begane grond. Op mijn verdieping niet. Ik zit op zolder. Ver weg van de apparaten. Ik daal dus af naar de eerste wanneer ik behoefte heb...
    Lees verder

  • Misschien wel een konijn

    In mijn voortuin had ik er nog wel een plekje voor: het piepkleine buxusplantje dat ik op een beurs in mijn handen gedrukt kreeg. De communicatieboodschap erachter? Geen idee. Het was op de Bedrijven Contactdagen in Leeuwarden. In de...
    Lees verder

  • Toch geen nagelkaas

    Als ik aan mijn neus krab, ruik ik haar parfum.

     

    Nog.

     

    Weer.

     

    Van toen ze me omhelsde en bedankte omdat ik naar haar verhaal had geluisterd. En ik hoor haar...
    Lees verder

  • Vijftig tinten groen

    De keerzijde van groen is nat. Natter. Natst.


    druppels 
    straaltjes
    bui
    plassen
    waterval
    geplens
    geplons
    gespetter
    natte schoenen
    natte sokken
    ...
    Lees verder

  • Laat je inhalen door een e-bike

    Vanmiddag overkwam het me weer. Terwijl ik lekker op de fiets onderweg was naar het centrum. Pittig werd ik ingehaald door een echtpaar dat zeker twintig jaar ouder was dan ik. Hoe dat kwam: elektrische fiets.
    Prima. Maar toch...
    Lees verder

  • Gesuikerde wafels

    Het speciale mondgevoel van gesuikerde waaiers zorgt dat ik er af en toe een stapeltje van moet eten. Die leuke suiker die er zo’n beetje half op zit geplakt, de brosse en luchtige bite omdat ze zo dun en knapperig zijn,...
    Lees verder

  • De stoel is het doel

    In het bos waar ik vaak hardloop lag een blauwe plastic tuinstoel in de wal van een sloot. Jammer. Hoort hier niet, denk je dan. En je peinst over herkomst en reden. Waarom ligt dat ding daar, wie heeft ‘m er helemaal heen...
    Lees verder

  • Boodschappenlijstje

    Een relaxte vrouw van grote lijnen en spontane invallen, die verantwoord eet. Een vrouw vanwege het handschrift en omdat de onderdelen van het lijstje behoorlijk algemeen zijn. Een vrouw stuurt haar man niet op pad met zo’n...
    Lees verder

  • Schuurmachine

    Opeens was de oprit een stuk minder veilig geworden. Het effect was vergelijkbaar met dat van een mistige herfstochtend. Maar zo’n ochtend is aanmerkelijk minder dreigend, want alles wat dan zichtbaar is passeer ik op...
    Lees verder

  • Thermostaatkraan

    Velemans-droom, heette de gymzaal van Tjuchem. We waren er om 19.17 uur. Als eersten. De deur was nog op slot. Maar op de voorgevel heette een kunstwerk ons welkom. Twee gestileerde menselijke figuren die ons met hartelijke en trotse...
    Lees verder

  • Komkommertijd

    ‘Er valt iets!’ klonk het snibbig naast mij. Ja, dat voelde, zag en hoorde ik eveneens gebeuren. Ik ging er ook heus wat aan doen. Maar ik was net begonnen met oefenen in het doen van één ding tegelijk, met...
    Lees verder

  • Els gaat mij redden!

    Al na een paar bladzijden in De HuishoudCoach maakte zich een enorme opluchting van me meester. Het ging goed komen met mij. Blij en enthousiast las ik verder. Toen ik het uit had was ik helemaal overtuigd. Dit werd mijn lijfboek. Els...
    Lees verder

  • Expansie

    Hoi Marianne,

     

    Zaterdag naar de Expansiefeesten in Jubbega geweest. Dat klinkt veelbelovend, of niet dan! Het was er in ieder geval een prachtige dag voor. Het feest wordt slechts één keer in de...
    Lees verder

  • Onuitwisbaar

    Terwijl hij de sudokuboekjes, knipsels en stapels papieren-waar-nog-wat-mee-moet aan het herschikken is, ontdekt Fons een volle asbak. Hij glimlacht. Gelukkig, van die verslaving is hij af. Maar op hetzelfde moment voelt hij de...
    Lees verder